Her işyerinde, her yemekhanede kolaylıkla görülen durum. Bu sahte dostluklara yemekhanelerde hepimiz sıkça rastlarız. İki lokma fazla yemek için dostluk kuran açıkgözler dolanır durur ortada. Yemekhanede yaptıkları ilk iş sahte bir selam ve "Usta isim ne" cümlesidir. İsim öğrenilir, sonra da gaz olsun diyerekten tuttuğu takım sorulur. Eğer takımdaşsa yakınlık tesis edilmiş, her pazartesi haftanın değerlendirmesi yapılmaya başlanmıştır. Yok eğer değilse geçim derdi, "Abi sizin işler de zor", "Gün boyu bu sıcakta yemek pişir dur", ajitasyonları ile "Efendiliğime bakma, ben de sizdenim" mesajları verilir. Asıl olan dostluğu soğutmamaktır. Sonra istekler gelir; "Selim ustam bir köfte daha atıver", "Selim ustam eline sağlık, ordan extra bir bülbül yuvası daha alayımlarla" göz doymasa bile karın doyurulur. Yemek şirketi değiştiğinde, tamam dersin, ortaklık bitti, ama yanılırsın, ışık hızıyla adaptasyon gerçekleşmiştir. Sözün özü dostlar, bu gibi adamlardan uzak durulması gerektiğidir, bu adamları sevmem, bir köfte için bunu yapan, başka neler yapar diye düşünürüm.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder